အိႏိၵယႏိုင္ငံတြင္ ၄-ရာစုႏွစ္ခန္ ့မွစ၍၊ အပ်ိဳေဖာ္/လူပ်ိဳေဖာ္
၀င္သည္ႏွင့္တျပိဳင္နက္ အေသး စိပ္ၾကိဳတင္္ စီစဥ္ေသာ မဂၤလာပြဲမ်ားကို
ေဆာင္ၾကဥ္းလာခဲ့ၾကပါသည္။ ေအဒီ ၁၀၀၀ ခုႏွစ္မွစျပီး၊ ကေလးသူငယ္
လက္ထပ္ပြဲအစဥ္အလာမ်ား စတင္လာခဲ့ျပန္ပါသည္။ ဟိႏၵဴအယူ၀ါဒအရ၊
မယားျပိဳင္ယူေသာဓေလ့က
ေရွးရိုးစြဲျဖစ္ေနျပီး၊ မိန္းမပ်ိဳတစ္ေယာက္က
လက္မထပ္ခင္ ခ်စ္ၾကိဳးသြယ္မိျခင္း သည္ ၾကီးေလးေ သာျပစ္ မႈကုိ
က်ဴးလြန္သည္ဟုပညတ္ထားပါသည္။
လက္ခံ ဆံုးျဖတ္ပါသည္။ သတို ့သမီးဘက္က သတို ့သား ကို ေရႊစ၊ေငြစ ေပး၍တင္ေတာင္းရ သည့္ျပင္၊ မဂၤလာဧည့္ခံစရိတ္ကိုပါ တာ၀န္ယူေပးရျပန္ပါသည္။ ယေန ့မ်က္ေမွာက္ကာလ မွာေ တာ့ မဂၤလာ လက္ဖြဲ ့တင္ေတာင္းရသည့္ပမာဏႏွင့္ သတို ့သမီး ပညတ္ခ်က္မ်ား ကို ေရွးယခင္ကေ လာက္ပံုၾကီးမခ်ဲ ့ၾကေသာ္လဲဘဲ၊ အစဥ္အလာကေတာ့ က်န္ရွိေနပါေသးသည္။
မဂၤလာပြဲမ်ား တြင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ သတို ့သားက အျဖဴေရာင္ ၀တ္ေလ့ရွိျပီး၊ သတို ့ သမီးက အနီရင့္ (သို ့မဟုတ္) ၾကက္ေသြးေရာင္ (သို ့မဟုတ္) ေရႊေရာင္ေတာက္ေတာက္ကို ဆင္ျမန္းေ လ့ရွိပါသည္။
မဂၤလာအစားအစာမ်ားကို ကြ်န္းက်င္စားဖိုမွဴးမ်ားကိုသာ ခ်က္ေစျပီး၊ ရက္ရက္ေရာေရာ အကုန္ အက်ခံေကြ်းေမြးေလ့ရွိပါသည္။သက္သက္လြတ္(သို ့မဟုတ္)အသားျပြမ္းထားေသာႏႈတ္ျမိန္ စာမ်ားကို မဂၤလာ ထမင္းမတိုင္ခင္ ဧည့္ခံေလ့ရွိပါသည္။ ေရွးယခင္ကာလမ်ားက အေဖ်ာ္ယမကာ တို ့ကို ပစ္ညက္ ထားေသာ္လဲ၊ ကာလေရြ ့လ်ားလာျပီး၊ ယခုအခါ အခ်ိဳရည္၊ mocktails ၊ ၀ိုင္၊ ၀ီစကီ တို ့ကိုပါ အလွ်ံပါယ္တည္ခင္းထားပါသည္။
အဓိက ဟင္းလ်ာအျဖစ္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ခ်က္ျပဳတ္ထားသည့္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ဟင္းလ်ာ (၅) မ်ိဳး၊ အဆီအႏွစ္မ်ားေသာ အသား ဟင္းလ်ာမ်ား၊ ေပါင္မုန္ ့ျဖင့္တြဲဖက္စားရေသာ အိႏိၵယရိုးရာ daals ႏွင့္
pulao ဟင္းလ်ာမ်ား၊ အသုပ္စံုမ်ား၊ အခ်ိဳပြဲအျဖစ္ ရိုးရာ မုန္ ့ခ်ိဳမ်ား အျပင္ ေရခဲမုန္ ့ ႏွင့္ လၻက္ရည္ ကလည္း မပါလွ်င္မျပီးပါ။ အစာပိတ္အျဖစ္၊ Paan (သို ့ မဟုတ္) Vida ဟုအမည္ရေသာ ကြမ္းယာ ခ်ိဳေမႊးကိုပါ တည္ခင္းေပးျခင္းက ခ်စ္စရာ့ဓေလ့တမ်ိဳးပါ။
မေကာင္းေသာျဂိဳလ္ဆိုးမ်ား ပေပ်ာက္ေစရန္အတြက္ သတို ့သား ၏ မိခင္က ပန္းပြင့့္္ခ်ပ္/ပြင့္ဖတ္ တို ့ကို မဂၤလာေမာင္ ႏွံ၏ ဦးေခါင္းေပၚမွက်ဲခ်ေပးကာ မဂၤလာဧည့္ခံပြဲကို အဆံုးသတ္ ေလ့ ရွိၾကပါသည္။
(ေဆာင္းပါးရွင္…ေပါက္ေပါက္...ေရးသားမွ်ေ၀သည္)
