တစ္ခါက ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးဟာ သားေတာ္(၁ဝ)ပါးထဲကေန
အေမြဆက္ဆံသူတစ္ေယာက္ကိုေရြးဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
ဘုရင္ႀကီးဟာ
ပညာရွိမွဴးမတ္တစ္ဦးနဲ႔ ႏွစ္ကိုယ္ၾကားတိုင္ပင္ၿပီး လမ္းေဘးဝဲယာမွာေရရွိတဲ့
လမ္းတစ္ခုေပၚ ေက်ာက္တံုးႀကီးတစ္တံုးကို ခ်ထားလိုက္တယ္။
အဲဒီလမ္းေပၚျဖတ္ေလွ်ာက္သူတိုင္းဟာ ေက်ာက္တံုးေပၚ ေက်ာ္တက္မလား!
ေက်ာက္တံုးကို
ေဘးဖယ္မလား! ေက်ာက္တံုးကို ေကြ႔ပတ္မလား!
ေက်ာက္တံုးႀကီးရဲ႕အတားအဆီးကို ခံၾကရမွာျဖစ္တယ္။
ဘုရင္ႀကီးက
သားေတာ္ေတြေခၚၿပီး မွဴးမတ္ဆီကို လွ်ဳိ႕ဝွက္စာတစ္ေစာင္ပို႔ဖို႔ အဲဒီလမ္းကို
ျဖတ္ေစခဲ့ပါတယ္။
မင္းသားေတြက ဘုရင္ႀကီးရဲ႕အမိန္႔အတိုင္း မွဴးမတ္လက္ထဲကို
စာအေရာက္ပို႔ခဲ့ၾကတယ္။
ဘုရင္ႀကီးက "ခ်စ္သားတို႔.. အဲဒီလမ္းကို
ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၾကသလဲ?" လို႔ေမးေတာ့....
သားေတာ္တစ္ဦးက
"ေက်ာက္တံုးႀကီးေပၚ ျဖတ္ေက်ာ္သြားခဲ့ပါတယ္"
ေနာက္သားေတာ္တစ္ဦးက "ေလွေလွာ္
ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္"
သားေတာ္တခ်ဳိ႕က "ေရထဲဆင္းကူးၿပီး ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္"
လို႔ေျဖခဲ့ၾကတယ္။
သားေတာ္အငယ္ဆံုးက "လမ္းအတိုင္း သြားခဲ့ပါတယ္" လို႔ေျဖေတာ့
ဘုရင္ႀကီးက "လမ္းမွာ ေက်ာက္တံုးႀကီး ကာဆီးမထားဘူးလား?" လို႔ ျပန္ေမးပါတယ္။
"ေက်ာက္တံုးကို သားေတာ္ အားစိုက္တြန္းလိုက္တာနဲ႔ ေက်ာက္တံုးႀကီးက
ေခ်ာင္းထဲက်သြားပါတယ္" "ဒီေလာက္ႀကီးတဲ့ေက်ာက္တံုးကို လက္နဲ႔တြန္းဖို႔
သားေတာ္ဘယ္လိုစဥ္းစားခဲ့သလဲ?"
"သားေတာ္က ႀကိဳးစားၿပီးတြန္းၾကည့္ရံုပါ..
ဒါေပမဲ့ တြန္းလိုက္တာနဲ႔ ေက်ာက္တံုးက ေရြ႕သြားပါတယ္"
တကယ္ေတာ့ ဘုရင္ႀကီးက
မွဴးမတ္နဲ႔တိုင္ပင္ၿပီး ေပါ့တဲ့အရာဝတၳဳနဲ႔ "ေက်ာက္တံုးႀကီး"ကို
ဖန္တီးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ရာဇဝင္ပံုျပင္ေတြထဲက အတိုင္းပါပဲ... ေနာက္ဆံုးမွာ
ႀကိဳးစားအားထုတ္လိုစိတ္ရွိတဲ့ သားေတာ္ငယ္ေလးကပဲ ဘုရင္ရဲ႕အေမြကို
ဆက္ခံခဲ့ပါတယ္။
ကိုယ့္ကံၾကမၼာကို တျခားလူလက္ထဲ ပံုအပ္တာ၊
တျခားတစ္ေယာက္ဆီပံုအပ္ၿပီး ကိုယ္က ဘာႀကိဳးစားအားထုတ္လိုစိတ္မွမရွိ
ကိုယ့္ကံၾကမၼာကို
ကိုယ္တိုင္ပဲဖန္ဆင္း၊ ကိုယ္တိုင္ပဲဖမ္းဆုပ္ႏိုင္ဖို႔ သင္ယူတတ္ရပါမယ္။
11/27/2013
ကိုယ့္ကံၾကမၼာကို ကိုယ္တိုင္ပဲဖမ္းဆုပ္ႏိုင္
11/27/2013
Dim
